Hoe afgedankte stoelbekleding uit NS-treinen een nieuw leven krijgt als tas

tassen trein

Eens ploften treinreizigers neer op de groene kunstleren, tweezitsbankjes in de dubbeldekkers van de NS. Wat je in hemelsnaam moet met afgeschreven stoelbekleding? Nou, tassen van maken bijvoorbeeld. En o ja: voor liefhebbers zijn er zelfs exemplaren volgeklad met graffiti.

Het was juist toen Charlot Verheijen nietsvermoedend in de trein zat toen een man haar opeens aansprak. ‘Is die niet van treinbekleding gemaakt?’, vroeg hij, doelend op de appelgroene shopper die ze bij zich had. „Hij herkende de tas. Ik heb toen niet eens verteld dat ik daarachter zit.”

Zes jaar geleden begon Verheijen aan de verkoop van tassen, gemaakt van afgeserveerde stoelbekleding. Voor een schoolopdracht moest ze samen met klasgenoten een onderneming opzetten en daar hoorden producten bij om te verkopen. „We reisden allemaal veel met de trein en die printjes op treinbanken waren voor ons heel herkenbaar.” Wat doen ze eigenlijk met afgedankte stoelbekleding? Die vraag zorgde ervoor dat Verheijen en haar klasgenoten uiteindelijk met de felgekleurde stofjes van de NS aan de slag gingen.

Tweede leven
De vervoersmaatschappij bleek helemaal geen bestemming te hebben voor het afgedankte materiaal. „Het werd gewoon allemaal weggegooid”, zegt Verheijen. De NS reageerde opgetogen op het plan van de studenten om het oude spul om te toveren tot iets nieuws. De vervoersmaatschappij zet zich in voor upcycling waarbij oude materialen een tweede leven krijgen. „Toen zijn we gaan kijken welke materialen allemaal beschikbaar waren en werd afgesproken dat we om de zoveel tijd spul mochten ophalen uit een opslag.” Na een jaar mocht de onderneming opgeheven worden, maar Verheijen besloot in haar eentje door te gaan. En inmiddels verkoopt ze ook tassen van busmaatschappij Connexxion.

De tassen zet ze niet zelf in elkaar. Dat gebeurt in een atelier in Waalwijk. Duizenden mensen zaten dag in, dag uit op de bankjes in de trein. Viezig om daar tassen van te maken? Helemaal niet, meent Verheijen. „Een enkeling vraagt zich af of de stof goed wordt schoongemaakt, maar dat is echt het geval.”

Graffiti
Ondanks dat bekladde treinbanken geen schoonheidsprijs winnen, verkoopt Verheijen shoppers met graffiti. Of ze dat nou wel moest hergebruiken, vroeg iemand haar eens. Daarmee zou ze graffiti toch haast promoten? „Maar die graffiti zit er toch op. Mensen vinden het alleen maar leuk en het maakt de tassen nog unieker.” Veel pakketjes met gerecyclede tassen gaan naar Utrecht en omstreken. Niet toevallig de plek waar het hoofdkantoor van de NS is gevestigd. De tassen zijn in trek bij NS-medewerkers, weet Verheijen. „Die vinden het leuk om een printje terug te zien als tas.”

One thought

  1. Hanny Vlemmings

    juni 27, 2018

    Ik heb mijn tas al vanaf het allereerste begin…mijn nichtje was één van de studenten die hiermee gestart zijn. Ik gebruik hem al die jaren dagelijks voor mijn werk. Lekker groot, alles kan erin en onverwoestbaar…hij ziet er nog uit zoals ik hem destijds gekocht heb. Hij valt ook lekker op door zijn kleur. Ik heb ooit nog in een trein gezeten met dezelfde kleur bankjes en iemand merkte op dat het dezelfde kleur is…ik heb toen aangegeven dat mijn tas een zusje is van deze bank…Mijn tas valt ook bij anderen in de smaak, zijn al enkele mensen die door mijn tas er zelf ook eentje hebben aangeschaft….Top tas dus!!!

    Beantwoorden